Friday, 6 November 2020

അറ്റ് പോകുന്നത്


പോക്കുവെയിൽ വീണു കിടക്കുന്ന
ആ കുന്നിൻ ചെരിവുകളിലൊന്നിൽ  ഞാനുണ്ട്..

ഒന്നല്ല ഒരുപാട് ഞാൻ..
കുടുക്കുപൊട്ടിയ ട്രൗസറിന്റെ മുൻതലകൾ പിരിച്ചു തിരുകി
ഒരു  ഞാനിപ്പഴും 
അവിടെ നിഴലുകളിൽ   അലയുന്നു..

അതിലും മുന്നേഉള്ളഞാൻ
ധന്വന്തരങ്ങൾക്കപ്പുറമൊരു    കുണ്ടുമടിയിൽ അച്ഛമ്മയുടെ കങ്കാരുക്കുഞ്ഞായി
പുളിച്ച വെയിൽ മുറ്റത്തേക്ക് നോക്കെറിഞ്ഞിരിപ്പാണ്

ഇനിയുമൊരു ഞാൻ
ഉണങ്ങിയ മുളന്തലകളിൽനിന്ന്  കാറ്റടർത്തിയിടുന്ന മഞ്ഞയിലകളോട് 
പ്രണയപൂർവം ചിരിച്ച് 
മൺവഴികളെത്തെളിച്ച്  നടക്കുന്നുണ്ട്....

എണ്ണമറ്റത്രയും എന്നെ,
പിന്നെ ഞാനൊഴുകും വഴികളും  തിരിച്ചറിയാത്ത 
ഒരുവനിലേക്കുള്ള യാത്രയിലാണ് ഞാൻ  ....

നിയന്താവേ..
എന്റെ ചരടിന്റെ അറ്റം കരുതുക

Thursday, 6 February 2020

പ്രാന്ത്

വര-മാധവൻ

കാലം കരിഞ്ഞടങ്ങിയ കുഴിതോണ്ടി
അടരുകളിലടഞ്ഞമര്‍ന്ന
നിലവിളികള്‍ക്ക് തീക്കൊളുത്തി
ഉഷ്ണമുനമേല്‍ 
ഉള്ളെരിയെ തീ കാഞ്ഞിരിക്കും ചിലപ്പോള്‍.
നിലവിട്ടുനില്‍ക്കും നേരംനോക്കി
മരണമൗനം പൂണ്ട്
തലകീഴായിത്തൂങ്ങിയുറങ്ങാന്‍ 
ഇരുള്‍മാളങ്ങള്‍ തേടും മറ്റൊരിക്കല്‍,
ഇരവിനൊടുവിലും നടുനിവര്‍ക്കാതെ
പകലൊടുങ്ങാത്തയിടങ്ങളിൽ
ആടുമേക്കാന്‍ വിളിച്ചെന്റെ
ദിക്കുകളില്‍നിന്ന് അടയാളങ്ങള്‍ മായ്ച്ചുകളയും...
എനിക്കുപുറത്തെന്നെ തഴുതിട്ടടക്കും
എന്നും എന്റെ മനസ്സ്.....