Thursday, 25 August 2011

....പാറാവുകാരന്‍







വേനല്‍മഴയില്‍,

കതിരാകും മുന്‍പെ

വീണടിഞ്ഞ

സ്വപനങ്ങളുടെ

വയല്‍ വരമ്പില്‍

കാവലായാഴന്ന്,

മോക്ഷത്തിലേക്ക്

ചിതലരിക്കാന്‍

ഒരു നോക്കുകുത്തി...

,

പൊറുതിക്കൊരു

മുറിമൂലപോലും

മോഹിക്കാതിരുന്നിട്ടും

കുടിയിരിപ്പിനു തലേന്ന്

പുരക്കും,
പുരയിടത്തിനും  പുറത്ത്

പെരുവഴിച്ചാലില്‍

ഒലിച്ചുപോകാനൊരു

പെരുമഴമോഹിച്ച

കരിങ്കണ്ണേറിന്റെ

പാറാവുകാരന്‍...

 ഇനിയുമാടാന്‍

തിരശ്ശീലക്കു പുറകില്‍

അവതാരങ്ങള്‍

ഏറെ ബാക്കിയുള്ളവന്‍

വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി...........




വേനലില്‍,
വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിലന്ന് നിറയെ
മുളയിലകള്‍ വീണ് കിടന്നിരുന്നു.
ഋതുമതിയായ പൂമരങ്ങള്‍
ആ വഴിനീളെ രക്തദളങ്ങള്‍ പൊഴിച്ചിരുന്നു
എന്റെ ബാല്യ കുതൂഹലങ്ങളിലേക്കാ
വഴിയോരത്തെ കുന്നിയും,മഞ്ചാടിയും
ചെമ്മുത്തുമണികളുതിര്‍ത്തിരുന്നു

അന്ന് കാലവര്‍ഷത്തില്‍
ഒരുമഴയോളം പറഞ്ഞും തീരാതെ
മാമരപെയ്ത്തായെന്നോട് പറയാന്‍
ദലാഗ്രങ്ങളില്‍, കഥകളേറെ
കരുതിവച്ചിരുന്നിതേ കുന്നി,മഞ്ചാടി,പീലിമുളകളും .
അന്നാവഴിയോരത്ത് നീളെ
 കുറുന്തോട്ടികള്‍പൂക്കാറുണ്ടായിരുന്നു .

പിന്നീടെന്നൊ,
ഒരുമഞ്ഞുകാലത്തിന്റെ
തനിയാവര്‍ത്തനങ്ങളിലൊന്നുറങ്ങിയുണര്‍ന്നപ്പോള്‍..
വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയരികില്‍,
അറുത്തെടുത്തവശേഷിച്ച 
മുളംകുറ്റികളില്‍നിന്ന്
വാര്‍ന്നൊഴുകുന്നു,മൗനം..
അന്നാ വഴിനീളെ ചിതറിയിരുന്നു പൂമൊട്ടുകള്‍,,
ഇനിയൊരുവേനലിലാകാശത്തിന്‍
മാദകപുഷ്കലദിനങ്ങളിലേക്ക് 
രക്തദളങ്ങളവശേഷിക്കാത്ത
പൂമരപൂമൊട്ടുകള്‍..
ചിമിഴിലൊടുങ്ങയൊരായിരം
കുന്നിമഞ്ചാടി മണികളും..

വാതരോഗം മൂത്ത്
കുറുന്തോട്ടികള്‍ മുച്ചൂടും മുടിഞ്ഞ
അതേ മഞ്ഞുകാലത്തായിരുന്നു.
വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി,
എന്റെ വഴികളില്‍നിന്ന്
മറവിയിലേക്ക്
മായാന്‍ തുടങ്ങിയതും..

ഇനി നീ പറയുക കാലമേ....
ഞാന്‍ വന്ന വഴിയേത്?,
എന്റെ വഴിയേത്?
ഇനിയെന്ന് തിരികെത്തരുംനീയെനിക്കെന്റെ
വീട്ടിലേക്കുള്ളൊരാ വഴിയുമെന്‍ വീടും?????...

....

പെണ്ണ്

ഒറ്റനോട്ടത്തിലവരെങ്ങനെയാണ് നമ്മളെ പൂമരങ്ങളാക്കുന്നത് ?